Милоддан аввалги биринчи асрларда мавжуд бўлган, алоҳида давлат ҳисобланган, тарихий Фарғона – Довон ноёб от зотлари Арғувонларнинг ватани бўлган.
Ўзбекистон маданий меросини ўрганиш, сақлаш ва оммалаштириш бўйича Бутунжаҳон жамияти ушбу китобни нашр этиш устида иш олиб бормоқда.
Ўзбекистоннинг анънавий мусиқа асбоблари бир неча хил дарахт турларидан тайёрланган. Айнан шу дарахтлар “куйловчи” дарахтлар ҳисобланган.
Самарқандда ясалган конуссимон коса яна бир шундай ибора билан безатилган: “Албатта, саховатлининг аҳволи ўзгарса ҳам қалби олижаноб бўлиб қолаверади”.
Бу ҳақда ҳамон олимлар ўртасида баҳс давом этиб келмоқда.
Унинг тўпламида Эрон, Сурия, Марокаш, Ҳиндистондан олиб келинган ёки сотиб олинган 2500 га яқин экспонат мавжуд.
Аҳолидан маданий бойликларни қабул қилиб олиш (харид қилиш) жараёни рақамлаштирилди.
Куюниб сўзлаётган воқеаларимни ҳаводан олмадим, тўқимадим. Бундай дилоғриқлар ҳар қадамимиз, ҳар дамимизда.
Турк санъатшуноси ва коллекционери ўзбекона тўқимачилик усули асосида яратилган матоларга (икат) меҳр қўйиб, бутун дунёни ҳайратга солди.
Япония умумтаълим мактабларига мўлжалланган «Жаҳон тарихи» фани ўқув қўлланмасининг муқоваси «Шердор» мадрасаси сурати билан безатилди.
Анжуман иштирокчилари мамлакатимизда Ўзбекистонда Алишер Навоий ижодини кенг ўрганиш ва тарғиб қилиш борасида амалга оширилаётган диққатга сазовор ишлар билан яқиндан танишдилар.
Абу Али ибн Сино ижоди ва илмий фаолияти нафақат юртимиз, балки жаҳон маърифати ва маданияти тараққиётига улкан таъсир кўрсатган манба сифатида ўрганилмоқда.