Бо Қонун (№ ҚҶӮ–1146 аз 19.05.2026) ба Кодекси Ҷумҳурии Ӯзбекистон оид ба ҷавобгарии маъмурӣ тағйиру иловаҳо ворид карда шуданд.
Парвандаҳои ҳуқуқвайронкуниҳои зер аз ҷониби роҳбарони хадамоти муҳофизатии назди мақомоти корҳои дохилӣ ва муовинони онҳо баррасӣ мешаванд:
истеъмоли маҳсулоти тамоку ва машрубот дар ҷойҳои ҷамъиятӣ;
партофтан ё рехтани партов дар ҷойҳои муайяннашуда;
ҷалби ноболиғ ба рафтори зиддиҷамъиятӣ;
вайрон кардани талабот оид ба мубориза бар зидди садои маишӣ ва ғайра.
Ҳамчунин, шахсони мансабдори хадамот (шуъбаҳои) муҳофизати назди мақомоти корҳои дохилӣ парвандаҳои зеринро баррасӣ мекунанд:
дуздии майда;
авбошии майда;
ғайриқонунӣ омода кардан, нигоҳ доштан, ворид кардан ё паҳн намудани маводи дорои мазмуни динӣ;
истифодаи силоҳ бо вайрон кардани тартиби муқарраргардида;
бо худ доштани силоҳи сард;
ҷалби ноболиғ ба содир кардани ҳуқуқвайронкунии маъмурӣ ва дигар ҳолатҳо.
