Имрӯз мо иди фархунда – 35-умин солгарди Истиқлолияти Ватани муқаддасамонро бо ифтихори бузург ва тантана ҷашн мегирем.
Мардуми азизи кишвар, аз ҷумла нурониёни муҳтарам, ҷавонони шуҷоъ, бонувони гиромиқадр, намояндагони тамоми миллату халқиятҳои кишварамон ва ҳамватанони бурунмарзиро бо ин ҷашн аз самими дил табрик мегӯям.

Дар Тошканди Нав баргузор гардидани ҷашни аз ҳама бузурги мо, шукӯҳу шаҳомати онро боз ҳам афзун менамояд.

Дар ин минтақа, ки дар оянда маркази илму фан, таълим ва фарҳанг хоҳад шуд, дирӯз биноҳои муҳташами Донишгоҳи Ӯзбекистони Нав, Донишгоҳи миллии педагогии Ӯзбекистон ба номи Низомии Ганҷавӣ ва Китобхонаи миллии Ӯзбекистонро ба истифода додем.

Фавворае, ки имрӯз бо иштироки шумо ифтитоҳ мешавад, ҳамчун баландтарин фаввораи мусиқии ҷаҳон ба Китоби рекордҳои Гиннес дохил гардид, ки ин низ ба рӯҳияи идона сурури хос мебахшад.

Дар ин макони нотакрор, ки орзуҳои чандсадсолаи мо ҷомаи амал мепӯшанд, мо ҳанӯз ҳамроҳи тамоми халқамон шоҳиди рӯйдодҳои зиёди фараҳбахшу таърихӣ хоҳем гардид.

Бовар дорам, ки Тошканди Нав ба ҳусни пойтахтамон ҳусни тоза зам намуда, ба маркази воқеии тараққиёт табдил меёбад ва иқтидору тавоноии Ӯзбекистони Навро, ки мо бунёд мекунем, дар худ таҷассум менамояд!

Дӯстони азиз!

Мо соли 1991 бо ирода ва азми қатъии халқамон Истиқлолияти давлатии худро ба даст овардем. Дар асл, решаҳои истиқлоли бузурги мо ба таърихи давлатдории беш аз сеҳазорсола ва тамаддуни бостонӣ мепайвандад.

Дар давраҳои Ренессанси якум ва дуюм мутафаккирони бузурги мо, аз ҷумла Муҳаммад ал-Хоразмӣ, Аҳмад Фарғонӣ, Абурайҳон Берунӣ, Абӯалӣ ибни Сино, Мирзо Улуғбек ва Мир Алишер Навоӣ махзани тафаккури аҳли башарро ғанӣ гардондаанд.

Давлате, ки бобои мо, Соҳибқирон Амир Темур асос гузошт, ҳамчун рамзи адолат ва бунёдкорӣ дар зарварақҳои таърих мақоми муносибро ишғол кардааст.

Орзуву ормонҳои ниёгони ҷадиди мо – Беҳбудӣ, Мунавварқорӣ, Фитрат, Қодирӣ ва Чӯлпон, ки дар роҳи озодии Ватан ва истиқлоли миллӣ ҷон фидо кардаанд, имрӯз дар Ӯзбекистони Нав комилан амалӣ мешаванд.

Истиқлол пеш аз ҳама, ба мо шаъну шараф, дини муқаддас, забони модарӣ ва арзишҳои миллиамонро, ки фаромӯш мешуданд, дубора бозгардонд. Маҳз ба туфайли истиқлол мо худро шинохтем, ворисони муносиби падару бобоёне, ки номашон ҳамеша бо эҳтиром ёд мешавад, будани худро ба тамоми ҷаҳон нишон додем.

Дар ин лаҳзаҳои ҳаяҷонбахш ба хотираи ниёгони бузург ва ҷадидонамон, ки барои зиндагии озоди кунунии мо ҷони худро фидо кардаанд, сари таъзим фуруд меорем.

Дар ин санаи таърихӣ мехоҳам бори дигар меҳнати фидокорона ва ҷасорати ҳамаи ҳамватанони марҳумамонро, ки тӯли 35 соли гузашта дар таҳкими истиқлолият саҳми арзанда гузоштаанд, эътироф намоям.

Хотираи дурахшони Президенти нахустин, арбоби шинохтаи давлатӣ ва сиёсӣ Ислом Абдуғаниевич Каримовро бо эҳтиром ёд мекунем.
Муҳтарам, иштирокдорони ҷашн!

Аҳамияти бузурги истиқлолият, пеш аз ҳама, дар қадри инсон ва ҳаёти озодонаи ӯ зоҳир мегардад. Аз ин рӯ, мо аз рӯзҳои аввали оғози ислоҳот, ба дили мардум гӯш додем ва ба дарди аҳолӣ дармон шуданро пеши худ мақсад намудем. Ғояи «Барои қадри инсон!»-ро ба меҳвари сиёсати давлатӣ баровардем. Пеш аз ҳама, ба мушкилоте чун «ғуломии пахта», «меҳнати маҷбурӣ ва меҳнати кӯдакон», «маҳдудияти конвертатсия», «прописка», ки солҳои тӯлонӣ мардумро азият медоданд, хотима бахшидем.

Муҳимтар аз ҳама, ҷойи тарс ва ҳаросро, ки шаҳрвандон дар дил доштанд, боварӣ ва хотирҷамъӣ гирифт. Дар даҳ соли охир барои бунёди ҷамъияте, ки ҳар як инсон дар он озодона ва фаровон зиндагӣ кунад, пайваста ҷустуҷӯ кардем, бо азму талош меҳнат намудем.

Бо иродаи бузурги сиёсӣ Ӯзбекистонро ба рӯйи ҷаҳон боз кардем. Бахусус, мушкилоти марзӣ ҳал гардиданд, дӯстӣ ва ҳамкорӣ бо ҳамсоягонамон мустаҳкам шуд. Дар сиёсати асъор, андоз, гумрук ва сармоягузорӣ тағйироти куллӣ амалӣ шуданд. Дар натиҷа, мавқеи худро дар «Индекси озодиҳои иқтисодӣ» 80 зина беҳтар карда, ба қатори давлатҳои «дорои иқтисоди нисбатан озод» дохил шудем.

Пештар ба иқтисодиёти мо соле 2-3 миллиард доллар сармояи хориҷӣ ҷалб мегардид, ҳоло бошад, ҳаҷми сармояи хориҷии ҷалбшаванда ба 40–50 миллиард доллар расидааст. Ба мамлакат якҷо бо сармоягузорӣ, технологияҳои пешрафта, донишҳои муосир ва имкониятҳои нави иқтисодӣ ворид мешаванд.

Мо се сол пеш нақша гузошта будем, ки то соли 2030 ҳаҷми маҷмӯи маҳсулоти дохилиро ба 160 миллиард доллар мерасонем. Новобаста аз халалдор шудани занҷираҳои логистикӣ ва вазъи ноором дар ҷаҳон, ин вазифаро ҳамин сол, барзиёд иҷро мекунем ва ба қатори давлатҳои дорои даромади аз сатҳи миёна боло дохил мешавем.

Ҷиҳати қобили таваҷҷуҳ он аст, ки мо ба чунин натиҷаҳои бузург ба туфайли меҳнати фидокоронаи мардум, иқтидори зеҳнӣ, инчунин, ҳамбастагии миллат ва давлат ноил мегардем. Агар бигӯям, ки тағйироти мусбатро ҳар як инсон ва ҳар як хонавода дар ҳаёти худ амиқ эҳсос мекунад, албатта, маро ҷонибдорӣ хоҳед кард.

Оё метавон шодмонии беш аз 650 ҳазор оилаеро, ки дар замони нав соҳиби хонаву ҷойи замонавӣ шудаанд, бо сухан баён кард?

Ба ҳазорон маҳаллаҳо симои Ӯзбекистони Нав ворид мегардад.

Масъалаи камбизоатиро ошкоро эътироф намуда, дар самти ба таври назаррас коҳиш додани он таҷрибаи Ӯзбекистони Навро ба вуҷуд овардем. Барои беҳтар намудани даромад, касб, саломатӣ, таҳсили фарзандон ва шароити зисти оилаҳои ниёзманд низоми корбарии «маҳаллабайъ»-ро роҳандозӣ кардем.

Маҳз ба туфайли талошҳои пайгирона, имрӯз мо сатҳи камбизоатиро аз 35 фоизи соли 2017 то 4 фоиз поин бурдем. Дар пасманзари ин рақамҳо эҳсоси шодиву шукргузории 10 миллион нафар инсон қарор дорад, ки ба хонадонҳояшон баракат ворид шуда, сифати зиндагияшон беҳтар гардидааст.

Ҳамватанони муҳтарам!

Барои пайдо намудани мавқеи муносиб дар ҷомеаи ҷаҳонӣ, ба мо насли нави мутахассисони заковатманде лозиманд, ки касбҳои ояндаро амиқ аз худ карда, соҳиби фикри мустақили хеш бошанд. Аз ин рӯ, мо ба таълим сифат ва мазмуни нав ворид менамоем. Обрӯю эътибори омӯзгорро барқарор намуда, даромадашонро зиёд мекунем.

Дар даҳ соли гузашта, ҳатто дар шароите, ки аҳолӣ 8 миллион нафар афзуд, фарогирӣ бо кӯдакистонро ба 78 фоиз расондем. Дар мактабҳо 1,5 миллион ҷойи иловагии хонандагон таъсис дода шуд. Ташкили мактабҳои Президентӣ, эҷодӣ ва ихтисосонидашуда, барои дар сатҳи на кам аз муассисаҳои пешрафтаи таълимии хориҷӣ донишҳои амиқро омӯхтани фарзандони мо имкониятҳои васеъ фароҳам оварданд.

Барои забонҳои хориҷӣ ва касбу ҳунар омӯхтани ҷавонон шароити муносиб муҳайё кардем.

Аз ҳисоби васеъ намудани шароити мусоид барои таҳсил дар муассисаҳои таҳсилоти олӣ, ҳоло шумораи донишҷӯён ба 1 миллиону 600 ҳазор нафар расид.

Хурсандиовар аст, ки рағбати ҷавонон ба донишомӯзӣ афзуд. Барои падару модарон соҳиби маълумоти олӣ кардани фарзанд дигар танҳо орзу набуда, балки ба ҳадафи дастрас табдил ёфт.
Бахусус, бештар аз нисф донишҷӯёнро занону духтарон ташкил медиҳанд ва инро чеҳраи хоси Ренессанси сеюм бигӯем, дуруст мешавад. Зеро духтарони босавод – ба маъное оилаи босавод, насли босавод ва ҷомеаи соҳибмаърифатанд.

Мо дар баробари таълим, илму фан, технологияҳои муосир ва инноватсияҳоро низ омили ҳалкунандаи тараққиёт медонем.

Ҳамзамон, ба рушди самтҳое чун технологияҳои иттилоотӣ (IT), зеҳни сунъӣ ва иқтисодиёти эҷодӣ рӯҳи тоза бахшида, ҳаракати бениҳоят бузургро оғоз намудем. Бо ин роҳ 10 миллион ҷавононамонро ба соҳаи индустрияи рақамӣ ва касбҳои оянда ҷалб хоҳем кард.

Дар арафаи ҷашни Истиқлол якҷо бо шарикони чиноиамон ба фазо баровардани моҳвораи сунъии «Самарқанд – 2028» барои мо ифтихори хос мебахшад.

Нияти ман: Ӯзбекистон бояд ба марказе табдил ёбад, ки дар соҳаи технология ба ҷаҳон ташаббусҳои пешрафта пешниҳод кунад.
Забони ӯзбекӣ дар ҷаҳони рақамӣ бояд забоне бошад, ки бо он илму технология офарида шавад.

Ҳамватанони азиз!

Вақте дар бораи қадри инсон ҳарф мезанем, табиист, ки ба масъалаи саломатии аҳолӣ таваҷҷуҳи махсус зоҳир менамоем. Солҳои охир маблағгузорӣ ба ин соҳаро беш аз 8 баробар зиёд кардем. Муҳимтар аз ҳама, имкони хидматрасонии босифати тиббӣ на танҳо дар марказ, балки дар минтақаҳо низ фароҳам оварда шуд.

Маҳз ба туфайли дар давраи гузашта бунёд гардидани 652 муассисаи нави тиббӣ, фароҳам овардани имкониятҳои васеъ барои бахши хусусӣ, ҳаҷми хизматрасониҳои тиббӣ дар мамлакат 3 баробар афзуд. Роҳандозии омода намудани шифокорони баландихтисос ва фароҳам овардани шароити муносиб барои онҳо натиҷаҳои худро медиҳад. Беш аз 100 усули мураккаби ташхис ва табобат, ки пештар дар хориҷ амалӣ мегардиданд, имрӯз дар кишварамон низ ба таври мукаммал иҷро мешаванд.

Дар маҷмӯъ, афзоиши давомнокии миёнаи умри аҳолӣ аз 66,4 сол дар соли 1991 то 75,4 сол дар соли 2025 ва 4 баробар кам гардидани нишондиҳандаҳои фавти кӯдакони навзод ва модарон аз муҳимтарин натиҷаҳои ислоҳоти соҳа мебошанд.
Ҳамватанони азиз!

Ватани мо аз қадим бо олимон ва мутафаккирон, мураббиёни маънавияш шуҳратёр гаштааст. Мо чунин объектҳои илмиву маърифатӣ бунёд намудем, ки ба мероси бузурги беназири ниёконамон, мисли Маркази тамаддуни исломӣ, маҷмааҳои ёдгории Имом Бухорӣ, Бурҳониддини Марғинонӣ муносиб мебошанд.

Ин ҷойҳои муҳташаму муқаддас имрӯз натанҳо дар мамлакатамон ва олами ислом боиси таваҷҷуҳи зиёд мегардад, балки дар тамоми ҷомеаи ҷаҳон мавриди эътибор қарор гирифтааст. Ва мо албатта, ин кори шарафнокро идома медиҳем.

Муҳтарам иштирокдорони тантана!

Сармояи аз ҳама бузурги мо ин ҷавонон мебошанд, ки фардо қувваи ҳалкунандаи Ӯзбекистони Нав мегарданд. Ҳар сол барои дастгирии онҳо 20-25 триллион сӯм ҷудо карда мешавад, ки ин барои ҷавонон ва духтарони соҳиби азм имконоти боз бештарро фароҳам меорад.

Ҳоло ҳозир саҳми соҳибкорони ҷавон дар таркиби тиҷорати Ӯзбекистон 35 фоизро ташкил менамояд.

Дастовардҳои таърихӣ дар бозиҳои Олимпӣ ва Паролимпӣ дар Токио ва Париж, дар арсаҳои ҷаҳонии ҷавонони варзишгари Ӯзбекистон дар халқамон ифтихори калонро бедор месозад.

Футболбозони Ӯзбекистон, ки дар ҷоми ҷаҳон бори аввал иштирок намуданд, дар таърихи варзиши ватанӣ саҳифаи нав боз намуданд. Мо бовар дорем, ки  ин роҳи онҳо дар оянда низ идома ва тавфиқ меёбад.

Дар рӯзҳои наздик дар Самарқанд анҷумани калони варзишӣ – олимпиадаи ҷаҳонии шоҳмот оғоз меёбад. Моҳи ноябр бошад, гроссмейстери маъруфамон Ҷавоҳир Синдоров барои тоҷи шоҳмоти ҷаҳон ба мубориза ворид мегардад. Мо ба шоҳмотбозонамон ғалабаҳои дурахшонро орзу менамоем!

Ҷавононе, ки дар олимпиадаҳои фаннии байналхалқӣ, озмунҳо ва ҷашнвораҳо ба қуллаҳои баланд ноил мегарданд, ман онҳоро ситораҳои Ӯзбекистони Нав, бунёдкорони оянда меҳисобам!

Фарзандони азизи мо, ҳамеша дар ҷустуҷӯ бошед, таваққуф накунед, ҳамеша пеш равед!

Ҳамватанони муҳтарам!

Мо имрӯз дар марҳалаи таърихии боз ҳам масъулиятнок ва ҳалкунанда қарор дорем. Мунтазам рушд намуда, мо ба давраи куллан нав ворид мегардем. Даҳсолаи оянда бароямон замони тараққиёти миллӣ хоҳад гардид.

Онро мо худамон ба туфайли заковат, меҳнат ва ҳамбастагии халқамон меофарем. Бо ин мақсад дар солҳои наздик 7 барномаи миллиро татбиқ менамоем, ки онҳо арзиш, қимати инсонро дар мамлакатамон боз ҳам баланд мебардоранд.

Нахустин барномаи миллӣ ба табдил додани дониш ва сабақ – ба сармояи асосии рушди оянда равон карда мешавад.

Мо фарогирии кӯдакони шашсоларо дар гурӯҳҳои омодагии кӯдакистонҳо то сад фоиз мерасонем. Имтиёзоти мавҷуда оид ба ташкили кӯдакистонҳои хусусӣ нигоҳ дошта мешавад.

Тамоми мактабҳо пурра бо барномаҳои байналхалқии баҳогузории дониш фаро гирифта мешаванд.

Дар тамоми техникумҳои мамлакат стандартҳои байналхалқии таълимро пиёда менамоем. Таълими ҷавононро ба касбҳои баландмаош ба роҳ меандозем ва фарогирии онҳоро то 1 миллион нафар мерасонем. Хулоса, дар Ӯзбекистони Нав ягон ҷавоне намемонад, ки соҳиби касб набошад.

Мо барои худ вазифаеро муайян намудем, ки дар солҳои наздик на камтар аз 10 донишгоҳамон ба Беҳтарин – 1000 муассисаи таълими олии ҷаҳон дохил шаванд.

Барномаи дуюми миллӣ ба таъмини тандурустӣ ва дарозумрии аҳолӣ хизмат хоҳад кард.

Бо ин мақсад дар зарфи панҷ соли оянда харҷи давлатиро барои ҳифзи саломатӣ то 5 фоизи ММД меафзоем.

Мо ба модели ҳифзи тандурустӣ мегузарем, ки ба пурзӯр намудани профилактика асос ёфтааст. Суғуртаи тиббиёти давлатӣ тамоми оилаҳои мамлакатро фаро мегирад.

Бо мақсади вусъат додани муҳити рақобат дар низоми мадади тиббии махсус ба соҳа на камтар аз 5 клиникаи пешқадами ҷаҳонро ҷалб менамоем.

Мо Ӯзбекистонро ба мамлакате табдил медиҳем, ки дар он ҳифзи саломатии муосир, дорусозӣ, биотехнология ва таълими тиббӣ тараққӣ хоҳад кард.

Дӯстони азиз!

Барномаи сеюми миллӣ ба модели технологияи баланд ва ҳосилнокии меҳнат гузарондани иқтисодиётамонро пешбинӣ менамояд.

Барои ин дар даҳ соли наздик мо 450 миллиард доллар сармояи хориҷиро ҷалб менамоем. То соли 2030 бо нигоҳ доштани суръати баланди тараққиёт дар иқтисодиёт ҳаҷми маҷмуи маҳсулоти дохилӣ то 300 миллиард доллар расонда шуда, дар саноат 2 миллион ҷойи кори баландмаош ташкил карда мешавад.

Самти бартаринок инкишофи стартапҳо, сармояи венчур ва зеҳни сунъӣ барои ҳарчи бештар татбиқ намудани зарфияти ҷавононамон мегардад.

Инчунин мо экосистемаи комилро барои он ба вуҷуд меорем, ки тиҷорати хурд ба миёна, корхонаҳои тиҷорати миёна ба ширкат ва корпоратсияҳои калон табдил ёбанд. Ба туфайли ҳамаи ин дар даҳ соли наздик ҳаҷми ММД ба ҳар сари аҳолӣ беш аз 10 ҳазор доллар мегардад.

Муҳтарам иштирокдорони тантана!

Дар шароити тағйироти ҷаҳонии иқлим масъалаҳои марбут бо об ва экология боз ҳам муҳим мегарданд.

Бо назардошти ин барномаи чоруми миллӣ ба тағйир додани куллии муносибат ба об ва табиат нигаронда мешавад.

Дар панҷ соли наздик мо фарогирии технологияи сарфакунандаи обро дар майдонҳои кишт то 100 фоиз мерасонем. Ин кори умумимиллӣ мегардад. Муносибат ба табиат ин маданияти халқ, масъулияти давлат ва нишондоди сифатноки тараққиёт мебошад. Мо ҷунбиши умумимиллии “Макони сабз” -ро ба дараҷаи сифатан нав мебардорем. Қитъаҳои сабзи назди мактаб, кӯдакистон, шифохона ва иморатҳои серошёна чун сармояи ҷамъиятии дахлнопазир ҳимоя карда мешаванд. Дар солҳои наздик дараҷаи сабзгардониро дар марказҳои ноҳияҳо ва шаҳрҳо то 30 фоиз меафзоем.

Ҳамватанони азиз!

Дар ҷое, ки адолат ҳукмрон аст, иқтисодиёт рушд мекунад, боварӣ ба ҷамъият баланд мегардад.

Аз ин лиҳоз барномаи панҷуми миллӣ дар пурзӯр намудани мустақилии суд ва таъмини волоияти қонун барои ҳама таҷассум меёбад.

Бо ин мақсад аз мактаб оғоз намуда тарбияи ҳуқуқиро дар асоси низоми дақиқ ба роҳ мегузорем. Ислоҳотро дар заминаи кафолати ҳуқуқии шаҳрвандон ва соҳибкорон пурзӯр намуда, идома медиҳем.

Чораҳоро оид ба бартараф намудани киберҷиноят, нашъамандӣ ва савдои одам боз ҳам пурзӯр менамоем.

Муборизаро бо “иқтисодиёти соя”, ҷинояткории муташаккил, поймол намудани ҳуқуқи зан ва кӯдак ба дараҷаи нав мебардорем.

Дӯстони муҳтарам!

Кайфияти одамон, фараҳмандии оила, орзу ва кӯшиши ҷавонон, ташаббускории соҳибкорон – ҳамаи ин пеш аз ҳама дар маҳалла зоҳир мегардад.

Бинобар ин барномаи мақсади барномаи миллии шашум табдил додани маҳалла ба фармоишгари асосии рушди ҷамъиятӣ мегардад. Аз ин пас муносибат ба таҳияи барномаҳои давлатӣ пурра тағйир меёбад.  Буҷет, барномаҳои сармоягузорӣ ва лоиҳаҳои зерсохтори ноҳияҳо дар асоси дархости маҳалла таҳия хоҳанд гардид. Маҳаки асосӣ эҳтиёҷ ва ниёзи шаҳрвандон, фараҳмандии маҳалла мегардад.

Муҳтарам иштирокдорони тантана!

Барномаи ҳафтуми миллӣ ба ҳарҷониба баланд бардоштани нуфузи Ӯзбекистон чун мамлакати сулҳ, дӯстӣ ва таҳаммулпазирӣ нигаронда мешавад.

Дар мамлакатамон дар муҳити дӯстӣ ва мусолиҳа, чун оилаи ягона намояндагони беш аз 130 миллат ва халқият, 16 конфессияи динӣ иқомат мекунанд.

Дар замони имрӯзаи пуртаҳлука мусолиҳаи байнимиллӣ ва таҳаммулпазирии динӣ фонди тиллоӣ, боигарии беназири халқамон ба шумор меравад.

Сиёсати шаффоф, прогматик ва сулҳдӯстонаи хориҷии Ӯзбекистон ба таъмини рушди мамлакат дар истиқболи дарозмуддат равона гаштааст.

Воқеан муваффақиятҳои таърихӣ дар мустаҳкам намудани некҳамсоягӣ, вусъат додани шарикии стратегӣ ва робитаҳои дӯстона дар Осиёи Марказӣ ба даст омадааст.

Муносибатамон бо мамлакатҳои ИДМ, Иттиҳоди Аврупо, Амрико, Минтақаи Осиё ва Уқёнуси Ором ва ҷаҳони арабу ислом боз ҳам мустаҳкам гардид. Самтҳои нави ҳамкорӣ дар Аврупои Шарқӣ, Африқо ва Амрикои Лотинӣ боз гардиданд.

Теъдоди давлатҳое, ки бо мамлакатамон муносибати дипломатӣ барқарор намудаанд, қариб ба 170-то расид.

Мо сиёсати хориҷии бисёрсамта, мутаносиб ва мутавозинро барои табдил додани Ӯзбекистон ба маркази муҳими дипломатияи байналхалқӣ идома медиҳем. Яке аз бартариятҳои сиёсати хориҷиамон дипломатияи иқтисодӣ боқӣ мемонад.

Мамлакатамон солҳои 2027-2029 бори аввал дар Ҷунбиши бетарафӣ раисӣ хоҳад кард. Мо фаъолона ташаббусҳоеро пеш хоҳем бурд, ки ба баланд бардоштани самарабахшии ин ниҳоди ҷаҳонӣ, ки беш аз 120 давлати ҷаҳонро муттаҳид месозад, нигаронда шудааст.

Сиёсати конструктивиро оид ба Афғонистон қатъан идома медиҳем, ки он ҳамсояи наздикамон ба шумор меравад.

Аз фурсат истифода намуда, барои ҳамкории босамари иштирокдорон дар тантанаи имрӯзаи мо – намояндагони ҳайатҳои дипломатӣ, ходимони воситаҳои ахбори  оммавии хориҷӣ, меҳмонҳои олиамон аз ИМА, Туркия ва Сингапур изҳори миннатдорӣ менамоям.

Ҳамватанони азиз!

Бо эътимод изҳор менамоям: имрӯз мо аз дирӯз пурзӯртарем, фардо боз ҳам нерумандтар нисбат ба имрӯз мегардем.

Дар 35 соли тараққиёти  мустақил мо амиқ як ҳақиқатро дарк намудем: агар халқ ва давлат кӯшишро дар роҳи мақсади ягона муттаҳид созад, барои онҳо қуллаҳои фатҳнагарданда вуҷуд нахоҳад дошт.

Ҳеч кас халқ ва давлатеро наметавонад мағлуб созад, ки чунин қувваи бузургро соҳиб аст.

Бо Ватани ягона, халқи ягона ҳамаи мо якҷоя ҳаёти нав, ояндаи навро месозем!

Бовар дорам, ки халқи шуҷоъ, устувор ва шарифамон ҳатман ба мақсадҳои бузурги худ мерасад.

Мо ҳама якҷоя замони тиллоӣ, таърихи нави бузурги Ватанамонро ба вуҷуд меорем!

Мо Худовандро барои ғановати воқеан беназир – истиқлолиятамон шукргузорӣ мекунем!

Ба халқамон – созандагони истиқлолият шаъну шараф!

Бори дигар шумо ва дар шахси шумо тамоми халқамонро бо ҷашни бузурги имрӯза – 35-солагии истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Ӯзбекистон табрик менамоям.

Бигзор дар мамлакатамон ҳамеша сулҳ ҳукмрон бошад, дар хонаводаҳоямон фараҳмандӣ ва муваффақият пойдор бод!

Зинда бод Ҷумҳурии Ӯзбекистон!

Зинда бод халқи Ӯзбекистон!