Бу ҳақда «Дунё» АА хабар берди.

Маълум қилинишича, Ўзбекистон Фанлар академияси Антропология институти мутахассислари халқаро тадқиқотчилар гуруҳи билан ҳамкорликда Сополлитепа қадимги деҳқонлар манзилгоҳидан топилган учта пилла парчасини ўрганган.

Микроморфологик ва протеом таҳлиллари мазкур топилмалар хонаки тут ипак қуртига тегишли эканини тасдиқлаган. Радиоуглерод таҳлили эса пилла парчалари милоддан аввалги 1940–1765 йилларга тегишли эканини кўрсатган.

Тадқиқотчилар ўша маданий қатламдан тут дарахти қолдиқларини ҳам аниқлаган. Тут барглари ипак қуртининг асосий озуқаси ҳисобланади.

Пилла ва тут қолдиқларининг бир жойдан топилгани бронза давридаёқ минтақа аҳолиси ипак ишлаб чиқариш технологиясини билган бўлиши мумкинлигини кўрсатмоқда.

Олимларнинг таъкидлашича, бу топилма Марказий Осиёда ипак ишлаб чиқариш технологиясининг тарқалиши ҳақидаги мавжуд тасаввурларни қайта кўриб чиқишга асос бўлиши мумкин.

Тадқиқот натижалари нуфузли «Science Advances» илмий журналида чоп этилган.

Қайд этилишича, мазкур кашфиёт Буюк ипак йўли шаклланган давр сифатида қабул қилинган милоддан аввалги II аср санасини ўзгартирмайди. Бироқ топилмалар ипак ва у билан боғлиқ билимлар алмашинуви Буюк ипак йўли пайдо бўлишидан қарийб икки минг йил аввал бошланган бўлиши мумкинлигини кўрсатади.