Дар кишвари мо пайваста модели нави идоракунии давлатӣ дар маҳалҳо ҷорӣ мегардад, ки ба мутамарказ намудани мақомоти ҳокимияти иҷроия дар фазои ягона асос ёфтааст. Чунин равиш ба баланд бардоштани ҳамоҳангии фаъолияти идораҳо, суръат бахшидан ба қабули қарорҳо ва ҳалли самараноки масъалаҳои барои аҳолӣ муҳим нигаронида шудааст.

Дар маркази нави маъмурии Бухоро, ки дар марҳилаи аввал ҳокимиятҳои вилоят ва шаҳр, мақомоти прокуратура, корҳои дохилӣ ва дигар сохторҳо ҷойгир шудаанд, маркази муосири вазъиятӣ таъсис дода шудааст, ки ба ядрои зеҳнии идоракунии минтақа табдил ёфтааст.

Дар ин ҷо маълумотҳо дар бораи самтҳои асосии ҳаёти вилоят — аз рушди иҷтимоию иқтисодӣ, татбиқи лоиҳаҳои сармоягузорӣ ва ҳолати инфрасохтори коммуналӣ то вазъи нақлиёт, амнияти ҷамъиятӣ ва кор бо муроҷиатҳои шаҳрвандон — дар реҷаи вақти воқеӣ ҷамъоварӣ, коркард ва таҳлили системавӣ карда мешаванд.

Ба меҳмони олимақом бо мисолҳои мушаххас имкониятҳои марказ дар самти мониторинги ҳамаҷонибаи вазъият дар сатҳи ҳудудҳо, ошкорсозии барвақти нуқтаҳои мушкилот, арзёбии объективии самаранокии фаъолияти сохторҳо ва таъмини назорати қатъӣ аз иҷрои вазифаҳо нишон дода шуд. Таъкид гардид, ки чунин механизмҳои рақамӣ имкон медиҳанд сатҳи идоракунӣ ба марҳилаи нав бароварда шуда, ҳадафмандии қарорҳо баланд ва масъулияти шахсии роҳбарон тақвият дода шавад.

Сипас роҳбарон бо шароити барои кормандони ҳокимият муҳайёшуда шинос гардиданд. Дар бинои нав ҷойҳои кории муосир, толорҳои машваратӣ, инфрасохтори рақамӣ ва ҳамаи шароити зарурӣ барои фаъолияти самараноки мақомоти давлатӣ фароҳам оварда шудаанд.

Дар ҷараёни боздид ба Президенти Қазоқистон инчунин нусхаҳои маводи нодири бойгонӣ пешниҳод гардиданд. Сухан дар бораи ҳуҷҷатҳо, нақшаҳо ва маводи аксие меравад, ки ба солҳои 1920–1950 тааллуқ дошта, ба мақбараҳои Хоҷа Аҳмад Яссавӣ ва Робия Султонбегим — духтари Мирзо Улугбек, воқеъ дар Туркистон марбут мебошанд.

Ба нишони эҳтиром ба халқи бародари Қазоқистон ва таърихи муштараки ду кишвар, нусхаҳои ин ҳуҷҷатҳои бойгонӣ ба ҷониби Қазоқистон туҳфа карда шуданд.

Қайд гардид, ки ин мавод, ки бисёре аз онҳо то имрӯз ба гардиши илмӣ ворид нашудаанд, арзиши бузурги таърихӣ ва илмӣ доранд. Таъкид шуд, ки мақбараи Аҳмад Яссавӣ ва мақбараи Робия Султонбегим, ҳамчун ёдгориҳои нодири меъморӣ, дар мероси умумии таърихию фарҳангии халқҳои Осиёи Марказӣ ҷойгоҳи хос доранд.