Мувофиқи тағйироте, ки ба Кодекси ҷавобгарии маъмурӣ ворид гардидааст, вайрон кардани тартиби фурӯши чаканаи доруҳое, ки моддаҳои пуртаъсир доранд ва танҳо бо дорухат дода мешаванд, боиси ҷарима ба андозаи аз 100 то 200 баробари меъёри асосии ҳисоб мегардад.
Дар таҳрири қаблӣ барои чунин ҳуқуқвайронкунӣ аз 50 то 100 баробари меъёри асосии ҳисоб ҷарима пешбинӣ шуда буд.
Ҳамчунин, тибқи тағйироте, ки ба Кодекси ҷиноятӣ ворид шудааст, агар вайрон кардани тартиби фурӯши чунин доруҳо:
пас аз татбиқи ҷазои маъмурӣ такрор шавад, ё
ба миқдори калон анҷом дода шавад,
он гоҳ чунин ҷазоҳо татбиқ мегарданд:
ҷарима аз 200 то 300 баробари МАҲ,
ё корҳои ислоҳӣ то 3 сол,
ё маҳдуд кардани озодӣ аз 2 то 5 сол,
ё маҳрум сохтан аз озодӣ то 5 сол.
Дар таҳрири амалкунанда ҳадди ақали ҷарима 100 баробари меъёри асосии ҳисоб буд.
Ҳамчунин ба Кодекси замин иловаҳо ворид гардиданд, ки тибқи онҳо иҷорагири қитъаи замини кишоварзӣ метавонад ҳуқуқ ва ӯҳдадориҳои худро вобаста ба як ё чанд қитъаи замин ба шахси дигар интиқол диҳад.
Ғайр аз ин, тибқи иловаҳо ба Қонуни «Дар бораи боҷи давлатӣ», аъзои оилаи дорандаи корти «Ватандош» дар давраи амал кардани он аз пардохти боҷи давлатӣ барои дароз кардани муҳлати раводиди ҷорӣ ба шакли раводиди чандкарата озод карда мешаванд.
