Мийманлар қәўипсизлик сезими, жақынлардың меҳри, билим алыў, сөйлесиў ҳәм өз келешегин таңлаў имканияты сыяқлы тийкарғы зәрүрликлер артында мәмлекет ҳәм жәмийеттиң үзликсиз жуўапкершилиги жәмленгенин көрди. Бул сондай жол, онда ҳәр бир нызам, денсаўлықты сақлаў, социаллық қорғаў ҳәм билимлендириў тараўларындағы ҳәр бир реформа баланың ертеңги күни имканиятларға толы болғанда ғана ҳақыйқый мәниске ийе болады.
Соннан кейин мийманлар үлкен "қағаз" қайықшасына келип, өзлериниң ең жақсы арзыў-тилеклерин жазды ҳәм оған илдирип қойды. Усылайынша улыўма үмитлер жәмленген қайықты үлкен сапарға шығарып салғандай болды.